Vrij spel voor criminele illegalen

...

Bed, bad, brood en bedrog. Zo laat de politieke strijd over de opvang van illegalen zich samenvatten. Gemeenten hadden jaren geleden al moeten stoppen met de huisvesting van mensen die terug moeten naar hun eigen land, maar dankzij de PvdA kunnen ze er gewoon mee blijven doorgaan.

bbbb2

Met het mislukte overleg met gemeenten over bed-bad-brood heeft de VVD afscheid genomen van het grootste hoofdpijndossier uit deze kabinetsperiode: het vreemdelingenbeleid. Hoewel voor veel betrokkenen dit weekend nog alle seinen op groen stonden voor een deal, kwam de liberale staatssecretaris Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) ineens tot de conclusie dat overeenstemming er niet in zat.

Onderhandelaars uit de gemeenten zeggen het mislukken te betreuren en zelfs coalitiepartner PvdA claimt dat ze liever een akkoord had gehad.

Hoewel, nu dat er niet is, krijgen de sociaaldemocraten opnieuw hun zin op het vreemdelingenbeleid. Dat zou onder het kabinet Rutte/Asscher juist streng zijn, benadrukte de VVD aan het begin van de rit.

Maar wie op een rijtje zet wat er van die voorspelling terecht is gekomen, ziet een patroon van frustratie door coalitiegenoot PvdA. Op voorspraak van de linkse asiellobby hebben de sociaaldemocraten voor en achter de schermen voortdurend de scherpe kantjes van het vreemdelingenbeleid weten te vijlen.

Bij de kwestie rond bed-bad-brood is het een patroon dat al bijna tien jaar bestaat. Reeds in 2007 werd al afgesproken dat gemeenten met illegalenopvang zouden stoppen. In ruil ervoor kreeg de PvdA van het toen meeregerende CDA onder meer een generaal pardon.

Vijf jaar later bedongen de sociaaldemocraten in de coalitie met de VVD een kinderpardon. In ruil hiervoor zou illegaliteit strafbaar worden gesteld. Het pardon werd na het aantreden van het kabinet als een speer doorgevoerd. Het wisselgeld voor de VVD liet op zich wachten. Zo werden strengere immigratieregels voor Antillianen in de ijskast gezet. Maar vooral de coalitieafspraak om illegaliteit strafbaar te stellen, ondervond vanaf het begin harde tegenwerking door de PvdA. In de rode partij bleek de weerstand zo groot, dat die strafbaarstelling zelfs het raam uit ging. Als tegenprestatie mocht de VVD haar achterban wat lastenverlichting toestoppen. Op het asieldossier was het intussen wel twee keer prijs voor de PvdA.

Daar bleef het niet bij. De sociaaldemocraten probeerden steeds weer nieuwe uitzonderingen op asielafspraken voor elkaar te krijgen. De verantwoordelijk staatssecretaris werd door de fractie voortdurend onder druk gezet om de kinderpardon-regels nog wat verder op te rekken. Want kijk, hier was nog een schrijnend geval. En let op, daar verdient ook nog iemand een verblijfsvergunning. De industrie van asieladvocaten en fors gesubsidieerde vreemdelingenorganisaties draaide op volle toeren.

De bed-bad-broodkwestie vormde daarbij het dieptepunt van het wapengekletter met coalitiepartner VVD. Hoewel de Europese rechter had uitgemaakt dat de Rijksoverheid geen opvang aan illegalen hoefde te bieden, weigerde de PvdA gemeenten te dwingen hiermee op te houden.

...

Tijdens crisisoverleg op het Torentje anderhalf jaar geleden scheerde de coalitie hierom langs de rand van de afgrond. Met als resultaat een halfbakken oplossing: er kwam verspreid over Nederland toch beperkte opvang voor illegalen. In die locaties zou wel moeten worden gewerkt aan de terugkeer van de vreemdelingen. De andere opvanglocaties in gemeenten zouden hun deuren moeten sluiten.

Zelfs dit compromis blijkt nu niet haalbaar. De VVD riep destijds het hardst dat er een goede oplossing was gevonden, omdat er eindelijk gehandhaafd zou worden. Intussen lachten PvdA-kopstukken toen al om het compromis. De afspraak was namelijk dat de uitwerking van het voorstel nog met gemeenten besproken zouden worden. En de gesprekken daarover zouden tijden duren, voorspelden de sociaaldemocraten, terwijl de opvang gewoon door zou gaan. Inclusief de financiering ervoor die dit kabinet startte. Bovendien: als de gesprekken zouden klappen, viel er weinig te handhaven. Opnieuw winst dus voor de PvdA.

Staatssecretaris Klaas Dijkhoff (Veiligheid en Justitie) zegt nu een wetsvoorstel te maken waarin staat dat gemeenten niet zelf meer een opvang mogen starten voor illegalen. Bij de PvdA weten ze echter al dat die onder dit kabinet niet door de ministerraad komt, omdat ze de wetgeving zullen blokkeren.

Bij de VVD geven ze de schuld aan de coalitiegenoot. „PvdA’ers willen nooit handhaven wat ze afspreken”, verzucht een betrokken liberaal die zijn politieke partner ’onbetrouwbaar’ noemt.

Onderhandelaars uit de gemeenten leggen de zwartepiet echter niet bij de PvdA, maar bij de VVD neer. Zij wijzen erop dat Dijkhoff op het laatste moment een streep zette door een akkoord, toevallig na het VVD-congres van afgelopen zaterdag. Daar verstond de partijtop zich met elkaar en met de achterban.

Met de handen vrij zou de VVD inderdaad in campagnetijd kunnen roepen dat ze helemaal geen illegalenopvang wil vanuit de overheid. Toch is duidelijk dat liberalen met lege handen staan. Van een streng vreemdelingenbeleid is nauwelijks wat terecht gekomen. Het wachten is op het volgende generaal pardon. – BRON

%d bloggers liken dit: