BOEKHOUDEN is RACISME!!

Bijlmerpolitiek is fragmentatiebom… Een motie van een blanke D666 politicus is weggestemd door de multiculturele raad, want onderzoek om fraude aan het licht te brengen is RACISME!!

Hoe een voortvarende blanke stadsdeelbestuurder wordt klemgereden. Hij is een Bijlmerkind, woont langer in zijn wijk dan noem eens een andere Bijlmerpoliticus, en net nu hij macht krijgt als stadsdeelbestuurder rijden de multiculturele collega’s hem klem. Remco van Dijk treedt af, een paar weken na zijn benoeming al. Hij wil ‘transparantie’, ‘financiële openheid’ en ‘een onafhankelijk onderzoek’, de rest wil dat niet, en dan doet de democratie zijn werk.

Van Dijk & Roy Ristie van D666

‘Als je principes hebt, kost dat heel vaak geld’, zegt hij aan het eind van de vergadering waarin hij zijn vertrek motiveert. ‘Als je geen principes hebt, kost dat veel meer: dan kost dat je persoonlijke integriteit.’ We zitten in Marmaris op het Hoekenrodeplein, dat als een grote zon een ongelooflijk optimisme verspreidt. De hele wereld op dat plein: in weinig nog is dit de wijk waar ik woonde, twintig jaar terug, waar mijn oude Fiat werd gekraakt door junks, als initiatierite, en waar de liftdeur bij tijd en wijle verse kogelgaten kreeg.
Nu is de Bijlmer ‘het op één na veiligste stadsdeel van Amsterdam’, zegt Remco graag – hij is hier geboren (1984), hier opgegroeid, als econoom met ‘drie universitaire masters op zak’ docent aan de hogeschool en aan de universiteit, totdat hij via een verwarrende verkiezing eind maart dagelijks stadsdeelbestuurder wordt voor D66, zijn twee banen opzegt en begint. En neerstort, op de startbaan al. Vanwege die principes dus. Hij zegt: ‘Ze hadden liever iemand gehad die voor een ton per jaar zijn mond houdt.’ De Bijlmerpolitiek is een fragmentatiebom van uit elkaar spattende partijen en resterende eenmansfracties: tien partijtjes voor dertien zetels in wat de ‘bestuurscommissie’ heet sinds de Amsterdamse stadsdelen geen eigen gemeenteraad meer hebben. Een pijnlijk agendapunt is het project ‘Kansrijk’ dat armoede moet bestrijden, meer dan een miljoen krijgt van het stadsdeel maar nooit degelijk z’n uitgaven verantwoordt.
Vorig jaar blijkt dat uit de ‘kleine kas’ van het project bijzondere uitgaven zijn gedaan door ambtenaren, bij bedrijven die soms op papier niet eens bestaan: een bruidstaart bij Sugar Jams, vijftien Johnny Cakes bij Avanis Kitchen in Almere, cosmetica bij een parfumerie, 1.800 euro aan ‘etenswaren’, inkopen bij een slagerij in Osdorp, 24 cowboyhoeden bij een feestwebwinkel. Pijnlijk, want op de grote kas is geen zicht.
De directeur bedrijfsvoering van het stadsdeel wil er niets over zeggen. Het Parool doet maandenlang vrijwel vruchteloos een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur. Het CDA wil een onderzoek, maar dat wordt weggestemd. En als Remco gekozen wordt tot bestuurder, is dat één van zijn belangrijkste doelen, ‘want transparantie is de basis van de democratie’. Maar dat gaat zomaar niet. De eerste vier weken wordt hij genegeerd door zijn twee ervaren collegabestuurders; ze hebben ‘geen tijd’ om met Remco te spreken, ‘ze doen alle deuren dicht’. Voorzitter Muriël Dalgliesh (PvdA) en vicevoorzitter Urwin Vyent (GroenLinks) ‘vergeten’ hem uit te nodigen voor hun overleg op dinsdagochtend.
Urwin Vyent van Groenlinks (l), Muriël Dalgliesh van de PvdA (r)

Er is geen secretaresse beschikbaar, terwijl die wel beschikbaar is, en Remco krijgt aanvankelijk geen pasje om in zijn bestuurderskamer te komen. Na vijf weken is er een gesprek. Remco zegt dat hij een onafhankelijk onderzoek wil naar Kansrijk, zijn collega’s geven hem twee opties: ‘geen motie indienen, of wel indienen en van tevoren terugtrekken. Ik zeg: jongens het is vrij simpel, ik dien die motie in zoals ik voor mijn verkiezing heb aangekondigd. Zegt de voorzitter: ‘In mijn stadsdeel komt géén onafhankelijk onderzoek’ – en of ik dat begrepen heb.’ Hij begrijpt het niet. Hij brengt de motie in stemming en die wordt weggestemd, ook door zijn collegabestuurders. Exit Remco. ‘Er is een democratisch besluit genomen’, zegt Vyent als ik hem bel. Maar op de vraag waarom hij tegen een onafhankelijk onderzoek is, komt geen antwoord. Ook de persvoorlichter, die me vervolgens ‘proactief’ belt, komt nauwelijks verder dan dat het ‘ingewikkeld’ is. Wie ik ook bel: allemaal wijzen ze naar Remco zelf. ‘Het was een zelfmoordmotie’, zegt CDA’er Hans Res. ‘Hij had het slimmer aan moeten pakken, het is wel politiek hè.’
Maar wat is er nou gemakkelijker, zegt Remco steeds, dan een onafhankelijk onderzoek? ‘In déze tijd, hoe kun je nou tegen transparantie zijn? Als er iets mis is gegaan, leer je daarvan en is de kous af. Nu zeurt het maar door en staat de wijk er weer slecht op, zijn de vooroordelen weer bekrachtigd.’ Als we buiten staan, ligt daar de echte Bijlmer, warm en verwachtingsvol. Een wijk in opmars, een stad van bijna 90 duizend mensen die nooit eerder zo hip was. De Bijlmer is verbouwd, dacht Remco, nu de politiek nog – maar dat was te snel gedacht. BRON – Treffende reactie onder het artikel:

Chapeau dat de Volkskrant dit artikel plaatst, maar laf dat men de etnische invalshoek negeert. Van Dijk heeft nu aan den lijve kunnen ervaren dat een Derde Wereld bevolking gepaard gaat met Derde Wereld politiek. Zou hij hierdoor inzien dat ons immigratiebeleid van de laatste halve eeuw ontzettend stom was en uiterst nadelig voor Nederlanders zoals hij? Of blijft hij een naïeve, wereldvreemde D66’er die zichzelf in slaap sust met ‘immigratie kan niet anders, niet in deze moderne tijd’ (en daarbij negerend dat Japan, Zuid-Korea, China en Israël wel hun identiteit behouden!)?
Cliëntelisme was er altijd al; de Ghanezen stemden op hun PvdA-Ghanees, die in ruil weer gul subsidie gaf aan de 30 verschillende Ghanese clubjes, winkeltjes en kerkjes onder de parkeergarages, ook goed voor de betere wiet en bolletjes bruin of wit. Idem voor de Antillianen, Indiers, Surinamers en Somaliers. Een wijk met volmaakte scheidslijnen op basis van afkomst en kleur. Sylvana had het er fantastisch gevonden.

 

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!