Straatmuzikant in hart en nieren: Chuck Deely is overleden

Postuum Chuck Deely (1954-2017) Wereldberoemd in Den Haag – en ver daarbuiten: Chuck Deely. Straatmuzikant in hart en nieren, en een goeie. Als je zijn levensverhaal niet geloofde, dan hoorde je het wel aan zijn doorleefde stem. ‘s Ochtends speelde hij voor het Centraal Station, ‘s middags voor de Bijenkorf. Maandagavond overleed hij in een Haags ziekenhuis, 62 jaar oud.

‘Ik ben geen luxe troubadour, ik speel ook bij min twaalf’, zei hij in 2014 in AD/Haagsche Courant. ‘Ik heb een respectabele baan. Dagelijks verdien ik tussen de 40 en 50 euro. Genoeg voor mijn onderhoud en de belasting. Soms verkoop ik een cd voor een tientje. Ik heb er in al die jaren 21 gemaakt. Ik speelde in veel bands, maar alleen bevalt het me het best. Ik ben een loner.’ Zijn rug stond krom van het gitaarspelen, zijn grijze haar viel over zijn schouders, zijn gezicht was gegroefd. Zijn stem was gemaakt voor nummers van Bob Dylan, The Rolling Stones, U2, Neil Young, Pink Floyd en van zichzelf. Wat hij zong, dat was hij: How does it feel, how does it feel? To be on your own, with no direction home. A complete unknown, like a rolling stone.

In zo’n winkelstraat liep je hem makkelijk honderd keer voorbij

Zijn levensverhaal is even opmerkelijk als zijn verschijning. Geboren in Detroit als Charles Edward Deely III, in 1973 als militair gelegerd in het Duitse Heidelberg. Daar maakte hij vier platen en kreeg hij een relatie met een Joegoslavische vrouw. Ze trouwden in Kopenhagen en scheidden na vijf jaar in Los Angeles. In Spanje, waar hij op vakantie optrad aan de Costa del Sol, ontmoette hij in 1987 een Nederlandse vrouw. Ze woonden tot 1994 op Tenerife. Vanwege visumproblemen verhuisde hij naar Nederland, zijn vriendin bleef achter.

In Den Haag werd Chuck Deely een icoon. Hij speelde op straat met het Residentie Orkest; omroepbaas Jan Slagter stak hem in 2014 in het nieuw bij herenmodezaak Oger voor het tv-programma ‘Max Maakt Mogelijk’. ‘In zo’n winkelstraat liep je hem makkelijk honderd keer voorbij’, zegt de 24-jarige muzikant Alexander Spoor. ‘Maar de 101ste keer zat hij er nog steeds. Soms speelde hij de sterren van de hemel, soms klonk het nergens naar. Wat wil je ook als je elke dag op straat speelt.’

Ik heb hem beloofd zijn beste nummers op Spotify te zetten

Een jaar of vier geleden kregen Spoor en Deely contact – ze namen samen muziek op. Afgelopen kerst zette Spoor via Facebook een actie op touw, omdat de straatmuzikant ziek was. Het leverde 4.750 euro op. ‘Dat heb ik hem op 29 december contant gegeven, anders ging het direct naar de schuldsanering.’ De laatste keer dat hij Chuck zag, lag hij in het ziekenhuis, bewusteloos, aan de beademing.

Den Haag bevestigde het overlijden dinsdag in een persbericht; de gemeente is op zoek naar de familie – anders verzorgt de stad zijn uitvaart. Alexander Spoor hoopt via-via alle cd’s van Chuck Deely te vinden. ‘Ik heb hem beloofd zijn beste nummers op Spotify te zetten.’

De muzikant krijgt mogelijk een uitvaart in de Haagse poptempel Paard van Troje. – BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!