Gelukszoekers WEIGEREN werk

...

De prinsjes uit Aleppo en Asmara weigeren te werken, want zij zitten liever op hun bruine reet om gratis geld te ontvangen. Wat voor heel veel Nederlanders de maandelijkse realiteit is: 200 euro overhouden voor eten, vervoer, (kinder)kleding NA het betalen van de vaste lasten (huur/elektriciteit/water/verzekeringen/telefoon/belastingen), dat is voor de gelukszoekers veel te min. Gelukszoekers die in Nederland mogen blijven en in een Gelukszoekerscentrum op een gratis huis (met voorrang op de Nederlanders) wachten, willen NIET aan het werk. Omdat ze een eigen bijdrage moeten betalen zodra ze een baan hebben, blijft van hun loon maar weinig over, maar vaste lasten hoeven zij verder niet te betalen.

jeuringwerk2

Bij fulltimewerk tegen het minimumloon houden ze ‘in het slechtste geval’ 196 euro per maand over, en in veel gevallen dus VEEL MEER. Voor veel mensen is dat kennelijk niet de moeite, rekent de krant voor: in 2015 zou het COA, het Centraal Orgaan opvang Gelukszoekers, voor maar 109.000 euro aan eigen bijdragen hebben geïnd, terwijl dat jaar tienduizenden Gelukszoekers in de opvang zaten. Gelukszoekers die een vergunning hebben gekregen, zogeheten statushouders, wachten vaak in een azc tot er gratis woonruimte voor hen is. Tot het zover is, moeten ze sinds 2008 bijdragen in de opvangkosten zodra ze iets verdienen. De Volkskrant beschrijft het geval van Gelukszoeker Mohannad El Jechi (39) die aan de slag kon als appelplukker.

...

werkweigeraar2Na aftrek van zijn bijdrage aan het COA zou hij nog geen 200 euro per maand overhouden (wat voor heel veel Nederlanders op het minimumbestaansniveau een realiteit is), en daarvan moest hij ook nog het openbaar vervoer betalen om bij zijn werk te komen (zoals elke Nederlander dat gewoon moet doen). Een COA-medewerker ontmoedigde hem te werken en zou hem hebben gevraagd of hij voor dat bedrag echt dertig dagen appels wilde plukken, waarna de lamlendige lul afzag van de baan. – BRON

%d bloggers liken dit: