17-jarig meisje verkracht door ‘vluchteling’, burgemeester Kampen relativeert het

Niets is voor Anneke* meer hetzelfde sinds een asielzoeker vorig jaar september in het holst van de nacht haar 17-jarige dochter Kayleigh* meermaals verkrachtte en daarna probeerde te wurgen. ,,Vooral om wat mensen zonder iets te weten over je uitstorten”, doorbreekt ze het stilzwijgen na zeven zwarte maanden.

Het is de eerste dag van Kayleighs nieuwe baan als pizzabakker bij een grote fastfoodketen in Kampen. Dat ging goed, dus fietst ze ’s avonds vrolijk naar een vriendin om daar op een kind te passen. Als de vriendin ’s nachts weer thuiskomt, biedt ze een logeerbed aan, maar Kayleigh gaat liever naar huis. Niet wetende dat een nachtmerrie haar te wachten staat.

Op een donker stuk van de doorgaans drukke Flevoweg, tussen het centrum van de stad en het asielzoekerscentrum (azc) in Dronten, wordt ze rond drie uur van haar fiets geschopt en door een man de bosjes ingesleurd. Daar wordt de dan 17-jarige Kayleigh bedreigd, beroofd en meerdere malen verkracht. Daarna probeert de belager haar te wurgen en in de ondiepe sloot langs het fietspad te verdrinken. Meer dood dan levend en nauwelijks met besef van wat er is gebeurd, loopt ze na de gruwelijke aanval de drukke weg op waar een automobilist haar te hulp schiet. Moeder Anneke weet niet wat ze ziet als ze in het ziekenhuis aankomt. „Haar gezicht was bont en blauw, ze zat onder de modder.”

Ze vertelt erover alsof het net gebeurd is, maar de zedenzaak haalt al maandenlang het leven overhoop van de alleenstaande moeder met vijf kinderen en van de familie. Een tante van het slachtoffer werkt nog steeds op het asielzoekerscentrum waar de man woonde. Een oom elders in het land ging volledig door het lint en kondigde op Twitter aan wraak te willen nemen. Hij kreeg hiervoor een voorwaardelijke taakstraf. Als Anneke op haar werk te lang afwezig is om haar dochter te ondersteunen, ontslaat het schoonmaakbedrijf haar, ook al is ze leidinggevende. „Alles werd daardoor nog erger. Je hebt al geen leven, en dan kom je ineens ook zonder inkomen te zitten.”

Ze stapt nu naar de pers om een andere reden. „Ik wil duidelijk maken wat het met slachtoffers doet hoe er over een zaak geschreven wordt op social media en in de reacties van bezoekers van nieuwssites. Iedereen vindt er van alles van, zonder iets te weten. Ik wist echt niet dat ze alleen naar huis zou fietsen, ze wilde me niet wakker bellen.”

„Mensen die over bijvoorbeeld dat alleen fietsen schrijven, beseffen niet dat slachtoffer en familie ook meelezen. ’Zet Facebook dan uit’, kreeg ik wel als advies. Maar dan stuurt iemand je er wel een whatsappje over.”

De discussie is alleen maar heftiger omdat het om een asielzoeker ging.

Tot het misdrijf had het gezin het nooit over asielzoekers. Dat is nu anders. Anneke zit vooral vol vragen. „Waarom mocht deze man ’s nachts het azc uit? In Kampen worden asielzoekers overal geweigerd in de horeca, waarom is er dan geen avondklok?” Ze oppert dat deze bijvoorbeeld geldt totdat de nieuwkomers zijn bijgespijkerd over de cultuurverschillen. „Dat ze verteld wordt dat meiden hier worden vrijgelaten, en dat ze soms ook een jurk of een rokje dragen. Zij komen hier omdat ze veiligheid willen. Is het dan aan je gastland om maar veiligheid op te offeren omdat jij de Westerse waarden niet gewend bent?”

De verdachte werkte volgens Anneke nooit mee met de politie. „Ontkende botweg dat hij haar telefoon had gestolen. Toen belden agenten Kayleighs nummer, en kwam het geluid van de ringtone uit zijn zak. Ook later bleef hij ontkennen. En dan kwam er bewijs op tafel, bijvoorbeeld dna-sporen, en gaf hij toch toe wat hij gedaan had.”

In Kampen is de sfeer sinds september anders, als het over asielzoekers gaat, zegt moeder. „Niet in de gemeenteraad of zo, daar wordt er, trouwens tot ontsteltenis van mijn dochter, niet over gepraat. Het lijkt wel of ze het in de doofpot willen stoppen.”

Maar de bevolking doet dat niet. „In dezelfde periode gebeurden er nog twee andere incidenten met asielzoekers, bij een school was een potloodventer en ook bij het zwembad is iets gebeurd. Mag je dan niet zeggen dat dit met elkaar te maken heeft?”, vindt Anneke.

De burgemeester doet er volgens haar alles aan om te voorkomen dat naar azc-bewoners wordt gewezen. In de regionale krant de Stentor suste hij dat ’de meeste gruwelijke zaken die in Kampen zijn voorgevallen, zijn gepleegd door inwoners en niet door bewoners van het azc’.

De burgers weten wel beter, hoort Anneke. „Meiden fietsen ’s avonds niet meer alleen over die weg.”

Kayleighs verhaal volgt morgen in de rechtbank. Ze is van plan de dader van het misdrijf dat haar leven verpestte, persoonlijk toe te spreken. „Ik hoop dat dit haar helpt”, zucht moeder.

De woordvoerder van het college van Kampen wilde gisteren niet ingaan op de zaak.

* De namen zijn op verzoek van betrokkenen ge fingeerd. – BRON

2 comments

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

Close
%d bloggers liken dit: