Stierenballen, geitenogen, koeienuiers: wat zit er ECHT in een frikandel??

...

Stierenballen, geitenogen, koeienuiers. Het meest inferieure slachtafval zou zijn weg vinden in de favorietste snack van Nederland. Een hond zou er zijn neus voor ophalen. Hier klopt natuurlijk geen stierenbal van. De frikandel is sinds jaar en dag slachtoffer van de meest gore verdachtmakingen vanwege pure onwetendheid. Tijd voor de waarheid. Geen romanschrijver zou het hoofdingrediënt van deze curieuze worst kunnen verzinnen. Ja, ooit zat er paardenvlees in, maar gelukkig voor alle paardenmeisjes en andere dierenknuffelaars ligt die tijd ver achter ons. Paardenvlees is namelijk, u hoort het goed, een te duur ingrediënt. Als zelfs de slechte stukken van een afgedankte schimmel al te prijzig zijn als grondstof voor de populaire vleesstaaf dan belooft dat weinig goeds voor de werkelijke bestanddelen. Maar ik kan u geruststellen. De grondstof van de frikandel is een geweldig product. Het wordt geproduceerd op de Nederlandse Biblebelt. En de fabrikant is er wereldkampioen in. Kipseparatorvlees. Het klinkt als voedsel voor het monster van Frankenstein, toch is een lange lel separatorvlees al jaren koning van de snackbar. Bijna één op de drie snackbar-snacks die we verorberen is een frikandel. Nederlanders eten er gemiddeld vijfendertig per jaar. frikandel-speciaalDeze brute frikandelhonger zegt misschien iets over de culinaire standaard, maar het vertelt ons zeker iets over een ander trekje van onze volksaard. Zuinigheid. Kipseparatorvlees past naadloos in onze traditie van kaasschaaf en flessenlikker. Wij Nederlanders haten verspilling en willen altijd het onderste uit de kan. En daarom produceert het bedrijf Polskamp uit Ermelo het meeste kipseparatorvlees ter wereld. De hele wereld is dol op kip, maar wil alleen het gemakkelijke stuk: de filet. Daar worden miljarden kuikens voor gemest. Maar wat doen we met het karkas als het makkelijke vlees eraf is? Vroeger kookten we er heerlijke soep van, maar daar heeft tegenwoordig niemand tijd voor of zin in. Terwijl op het kipkarkas nog veel restvlees zit. Het zou een ongehoorde verspilling zijn dat weg te gooien. Gelukkig weten de ondernemers uit Ermelo er wel raad mee. Als geen ander weten zij vlees te scheiden van bot. De wereld stuurt daarom zijn kipkarkassen naar de Veluwe. Daar worden onder hoge druk de laatste restjes vlees van kipskeletjes geperst. Het eindproduct is een vormeloze eiwitmassa. Daar kan je dan weer alles van maken. Knakworsten, hot dogs, kipnuggets, doner kebab, er bestaan zelfs hamburgers van kipseparatorvlees. En natuurlijk de frikandel. Goor? Ik vind van niet. De frikandel behoedt ons voor een gigantische verkwisting van kostbaar dierlijk eiwit. De fabriek is de schoonste die ik ooit heb gezien. Niet veel werknemers op de vloer, wel de modernste machines en robots. Een fraai staaltje Nederlands vernuft gekoppeld aan onze welbekende koopmansgeest. Zo, het geheim is onthuld. Kunnen we nu eindelijk ophouden met die bullshit over stierenballen als het over frikandellen gaat? – BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

%d bloggers liken dit: