Linkse instituties: onderwijs, media, rechterlijke macht, etc

...

Met brutale vanzelfsprekendheid heeft het linkse gedachtengoed zich de publieke ruimte toegeëigend.

Mijn kleindochter vertelde me dat een aantal docenten op haar school ongevraagd en onomwonden hun ongenoegen uitten nadat Donald Trump de verkiezingen gewonnen had. Ik vroeg haar of ze de moed kon opbrengen de desbetreffende leraren te zeggen dat ze betaald worden om les te geven en niet om hun politieke opvatting kenbaar te maken.

Het linkse gedachtegoed vormt in het onderwijs de mainstream

Hoewel ze behoorlijk assertief is, bleek ze dit vanwege mogelijke repercussies niet aan te durven. Op 20 november 1989 werd het Kinderrechtenverdrag door de VN aangenomen. Nu, 27 jaar na dato, is er in ons Nederland met het bekende vingertje kennelijk nog steeds geen ruimte voor leerlingen om meningen te verkondigen die niet aansluiten bij het linkse gedachtengoed dat in het onderwijs de mainstream vormt.
Deze politieke overheersing kent een lange traditie. Toen mijn vrouw in de jaren zeventig op een ochtend bij de school arriveerde waar ze stage liep, trof ze een haast verduisterd gebouw aan. De directeur bleek vrijwel alle ramen volgeplakt te hebben met verkiezingsposters van de PvdA.

De brutale vanzelfsprekendheid waarmee links zich de publieke ruimte heeft toegeëigend als politiek platform, beperkt zich niet tot het onderwijs. Programma’s bij de NPO die moeten bijdragen aan de publieke meningsvorming zijn vrijwel allemaal in linkse handen. Voor de vorm worden bij talkshows een of enkele gasten uitgenodigd die niet in de pas lopen, maar deze staan vrijwel altijd tegenover een grote overmacht.staatspropaganda

De politieke verhoudingen zijn niet zelden precies tegengesteld aan wat in de samenleving leeft. Hoewel de overgrote meerderheid van de Nederlanders voorstander is van een echt zwarte Piet, was het dan ook niet verrassend dat Halbe Zijlstra onlangs bij Pauw op zijn nek werd gesprongen door een overmacht die juist niet het meerderheidsstandpunt vertegenwoordigde. Arme Halbe.
Het deed me denken aan de dagen dat Sonja Barend zelfgenoegzaam en verzekerd van de steun van haar bloeddorstige fans met rood vlees politieke tegenstanders probeerde te vernederen.

Het valse spel van links beperkt zich niet tot de bezetting en het regisseren van de publieke ruimte. Opponenten worden niet zozeer bestreden op inhoud, maar vooral met een somatisch, psychologisch en psychiatrisch jargon dat andersdenkenden moet declasseren tot een morele en verstandelijke onderklasse die eigenlijk geen bestaansrecht heeft. Als je maar vaak genoeg te horen krijgt dat je onderbuikgevoelens hebt, xenofoob, islamofoob en weet ik wat voor foob bent, zakt je op den duur de moed in de schoenen, ga je op een gegeven moment de discussie niet meer aan en ga je zelfs niet meer naar de stembus.

...

De bejegening van andersdenkenden door links is niet te onderscheiden van racisme en evenaart op zijn minst de onbetamelijke oprisping van Wilders over Marokkanen. Deze bejegening vormt een schrijnende tegenstelling met de voorkeursbehandeling die andere groepen krijgen, in het bijzonder vrouwen. Althans een bepaald soort vrouwen. Niet de vrouwen die onderbetaald worden. Niet de arme sloebers die opgehokt, mishandeld of misschien besneden worden. Neen, over deze vrouwen gaat het merkwaardig genoeg zelden of nooit. Maar de dure mantelpakjes die niet door het glazen plafond kunnen en misschien wel tig keer zoveel verdienen als hun betreurenswaardige seksegenoten, dat schijnt pas wereldleed te zijn. Het ergste wat een vrouw kennelijk kan overkomen is dat ze het geluk van Neelie Kroes niet evenaart. Het is tijd voor een ander beleid. Niet sekse en huidskleur brengen per definitie de samenleving vooruit, maar ideeën. Een publieke sector die sollicitanten met een bepaalde sekse en een bepaalde huidskleur voorrang geeft, maakt onvoldoende gebruik van het maatschappelijk potentieel en is bovendien onrechtvaardig bezig, waar zij een groot deel van de bevolking op grond van veronderstelde opvattingen weert. linkseinstituties2
Kenmerkend voorbeeld hier is de situatie bij de rechterlijke macht. De benoemingen van rechters moeten geen Idolsverkiezingen worden, maar het feit dat zo’n 70 procent van de rechters links-liberaal stemt en daarvan zelfs 29 procent D66, getuigt van een enorme maatschappelijke disbalans en is daarmee ongrondwettig.

Deze politieke inteelt leidt dan ook voortdurend tot oneindige coulance van de zoveelste rechter Foei, waar een zeer groot deel van de samenleving zich totaal niet in herkent. Rechters mogen zich nog zo wijs en onafhankelijk wanen, het blijven mensen van vlees en bloed wier oordeel nooit gespeend zal zijn van hun religieuze en politieke opvattingen.
Het is dan ook zaak dat de werkelijk historisch-politieke verhoudingen gerepresenteerd worden in de rechterlijke macht. En niet alleen daar. Ook in de media waar men nu de vermoorde onschuld speelt en men maar moeilijk kan wennen aan het feit dat er ook zoiets als democratie bestaat, dient men zich open te stellen voor de emancipatie van rechts.
Democratie is nu eenmaal niet iets voor bange mensen.
Leon van de Weijgaert heeft gewerkt als klinisch psycholoog en taxateur.- BRON <– WAT ZULLEN DE LINKSE LEZERS VAN DIT PVDA-BLAD BOOS ZIJN??!?

2 comments on “Linkse instituties: onderwijs, media, rechterlijke macht, etc

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

%d bloggers liken dit: