Polen houdt EU-grens potdicht!

Polen houdt EU-grens potdicht!

© Hollandse Hoogte. Minister van binnenlandse zaken Blaszczak spreekt met grenswachten, in mei van dit jaar.

Polen doet er alles aan om migranten, vooral uit Tsjetsjenië, te weren. “We willen hier geen wijken waar de sharia heerst.”

  • De dictators van Tadzjikistan, Rusland en Wit-Rusland zijn maatjes

    Shabnam Chudojdova

  • © Ekke Overbeek.
    Shabnam Chudojdova

Shabnam Chudojdova is verbaasd: “Als Polen de mensenrechten schendt, hoort dat land toch niet thuis in de EU?” De 28-jarige uit Tadzjikistan rekende erop dat ze als politiek vluchteling naar de EU kon. Maar ze kwam bedrogen uit. Afgelopen donderdag bevestigde de Poolse ombudsman voor de burgerrechten wat mensenrechtenactivisten al maanden zeggen: Polen stuurt vluchtelingen terug nog voordat ze een asielverzoek kunnen indienen. Dat is in strijd met internationale conventies en met de Poolse wet.

Ook Chudojdova kwam er niet in. Ze is verbonden aan de Tadzjiekse oppositiebeweging Grupa 24. Leden van de groep ‘verdwenen’ of werden vermoord en dus wilde ze naar het Westen. Bij vier EU-ambassades kreeg ze naar eigen zeggen geen visum. Ze besloot naar het Poolse grensstadje Terespol te reizen om daar asiel aan te vragen.

“De Poolse grenswachten zeiden dat ik zeker voor het geld kwam.” Ze stuurden haar terug naar Wit-Rusland, waar ze direct achter de tralies verdween. “De dictators van Tadzjikistan, Rusland en Wit-Rusland zijn maatjes”, vertelt ze. Na negen maanden gevangenis zorgde Amerikaanse bemiddeling ervoor dat ze vrijkwam en Polen binnen mocht. Daar wacht ze nu op vertrek naar de VS.

  • Ze tuigden me af en schoten een kogel in mijn lijf, ze behandelden me als een hond

Minder gelukkig is de Tsjetsjeen die bij de Helsinki-stichting (een mensenrechtenorganisatie) in Warschau zijn littekens laat zien. Geen naam in de krant, want vrouw en kinderen zijn nog in Tsjetsjenië. Toen zijn broer werd vermoord, vluchtte hij naar een stad elders in Rusland. Maar ook daar vonden de mannen van de Tsjetsjeense president Kadyrov hem. “Ze tuigden me af en schoten een kogel in mijn lijf.” Voor de Poolse grenswacht was zijn verhaal niet overtuigend. “Ze behandelden me als een hond”, zegt de bebaarde dertiger. “Het is gewoon racisme.” Pas bij de tiende poging mocht hij het land in.

Ombudsman
Vanwege dit soort klachten deed de Poolse ombudsman voor de mensenrechten onlangs een onaangekondigde controle op het station van het stadje Terespol bij de grens met Wit-Rusland. Die controle bevestigde dat de grenswacht de regels schendt, maar ook dat de meeste vluchtelingen om economische redenen aankloppen. De druk op de oostgrens neemt langzaam toe. Dit jaar hield de grenswacht 60.000 keer iemand tegen.

Dubbeltellingen inbegrepen, maar niettemin drie keer zoveel als in 2015. Tsjetsjenen zijn de grootste groep, ook onder de 13.000 vluchtelingen die Polen vorig jaar wél binnenliet. Tachtig procent reist direct door naar West-Europa.De laatste twintig jaar zijn zo’n 70.000 Tsjetsjenen via Polen naar de EU gekomen. In Duitsland vormen ze dit jaar de op vier na grootste groep asielzoekers. Berlijn zegt met Warschau te overleggen over deze instroom.

  • Deze regering staat niet toe dat duizenden moslimimmigranten naar Polen komen. We willen hier geen wijken waar de sharia heerst

    ...

    Mariusz Blaszczak

Aan Warschau zal het niet liggen. “Deze regering staat niet toe dat duizenden moslimimmigranten naar Polen komen. We willen hier geen wijken waar de sharia heerst” , aldus minister van binnenlandse zaken Mariusz Blaszczak. “Wij hebben een nieuwe route waarlangs moslims Europa binnenstromen afgesloten”.

De regering kan hiervoor op brede steun rekenen, ook in Terespol. “Tot drie weken terug kwamen er honderden Tsjetsjenen per dag. Nu zijn het er hooguit tien à twintig”, zegt Tomasz Czapski. Hij is tevreden, ook al draait zijn bar voor het station minder omzet. Hij wijst op een stoel die volgens hem door Tsjetsjeense bezoekers werd gesloopt. “Ik word tenminste niet meer afgeblaft in mijn eigen café.”

Ruim honderd meter verderop is net de dagelijkse trein uit Wit-Rusland gearriveerd. Het grenskantoor vult zich met bebaarde mannen, vrouwen met hoofddoekjes en scharen kinderen. Sommigen staan voor de ramen, oog in oog met wachtende familieleden. Ook de 34-jarige Mamed Muskhanov staat buiten te wachten.

Hij vluchtte zelf een paar jaar geleden naar Polen en helpt nu lotgenoten. Vandaag wacht hij op twee Tsjetsjeense families. “Ze proberen het voor de 39ste keer.” Een paar uur later loopt hij onverrichter zake het station uit. Geen enkele Tsjetsjeen is doorgelaten. “Het is toch onzin dat iemand 39 keer achter elkaar niet in staat zou zijn te zeggen dat hij asiel wil?” Hij schudt zijn hoofd. “De grenswachten doen gewoon alsof ze het niet horen.”

BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

%d bloggers liken dit: