Geert Wilders: “Ik maak schoon schip als premier”

Geert Wilders wil na de verkiezingen ’schoon schip maken in Nederland’ en premier worden. Hij reageert daarmee op het vonnis over zijn ’minder-Marokkanen’-uitspraken.

De PVV-voorman vertelt aan De Telegraaf dat hij bedolven is onder bemoedigende reacties van mensen die woedend zijn over het vonnis. „De steun uit het land is ongekend en overweldigend, dit heb ik nog nooit meegemaakt”, zegt Wilders. „Mensen hebben er massaal genoeg van. Van het vonnis, van Rutte en van valse racismebeschuldigingen als je over Marokkanen spreekt. Mensen willen weer baas worden over hun eigen land.” Hij ambieert de leider te worden van het volgende kabinet. „Ik ga voor al die mensen knokken en, als het even kan, schoon schip maken in Nederland na de verkiezingen. Als premier.” Andere partijen maken zich in toenemende mate zorgen over de invloed die het proces tegen Wilders heeft op de verkiezingen. Politieke concurrentie met handen in het haar om ongrijpbare PVV-leider:

Aan het Binnenhof groeit de zorg over de invloed die de rechtszaak tegen Wilders heeft op de aanstaande verkiezingen. De toch voor velen al ongrijpbare PVV-leider heeft met zijn veroordeling een machtig wapen in handen gekregen om zich af te zetten tegen de gevestigde, politieke orde. De rechtszaak heeft nu al geleid tot een enorme dosis publiciteit, iets waar partijen richting een stembusgang erg om zitten te springen. In Den Haag wordt de opmars van de Partij voor de Vrijheid dan ook mede verklaard door alle aandacht die het proces heeft getrokken. „De rechtszaak was succesvol voor de peilingen en dat krijgt nu nog een vervolg”, zegt communicatieadviseur en oud-CDA-politicus Jack de Vries. De uitspraak en het hoger beroep dat nu volgt, zijn volgens hem een ’goudmijn’ voor Wilders’ campagne. Opiniepeiler Maurice de Hond voorzag zondag al 34 zetels voor de PVV. Het bevalt de politieke concurrentie allerminst, al houden ze zich op de vlakte. Premier en VVD-lijsttrekker Rutte vindt dat er ’echt nog andere zaken te bespreken zijn dan deze rechtszaak’. Ook D66’er Pechtold wil zo min mogelijk woorden vuilmaken aan het proces: „Ik voel me geen partij in deze zaak.” CDA’er Buma: „Als een politicus die veroordeeld wordt onmiddellijk zijn politieke podium misbruikt om de onafhankelijkheid van de rechters te ondermijnen, hoe kun je dan van de gewone Nederlanders wel vragen om vertrouwen in onze rechtsstaat te hebben?” Het is een permanente worsteling voor veel politici. Men wil graag Wilders’ woorden bestrijden, maar dan in het parlement. Zeker nu te zien is hoe stevig Wilders in de rechtszaal gebruik weet te maken van de kansen die een slachtofferrol hem biedt voor de aanstaande verkiezingen. Sommige partijen willen de vrijheid van meningsuiting verruimen voor alle Nederlanders. Met het aanpassen van de wet zou het mogelijk moeten worden voor Wilders om dit soort dingen te zeggen, zonder dat die politici het overigens inhoudelijk met hem eens zijn. Maar omdat Wilders vlak na het vonnis direct in hoger beroep ging, kwam de zaak weer onder de rechter en moesten politici noodgedwongen van een inhoudelijke reactie afzien. Het is namelijk ongebruikelijk dat politici zich mengen in lopende rechtszaken. Het bleef daardoor hoofdzakelijk bij een uiting van ongemak over de gang van zaken. Achter de schermen is het voor Wilders’ collega’s al niet veel makkelijker om grip op hem te krijgen. De PVV-leider belt en sms’t geregeld met andere fractievoorzitters, bijvoorbeeld als oppositiepartijen een gezamenlijke strategie tegen het kabinet voorbereiden. Op zo’n moment gedraagt Wilders zich als een normale collega. CDA’er Buma, D66’er Pechtold, GroenLinkser Klaver; iedereen lijkt hem dan even lief. Zelfs met PvdA’er Khadija Arib, de Marokkaans-Nederlandse voorzitter die hij beslist niet aan het hoofd van de Tweede Kamer wilde, worden gewoon grapjes gemaakt. Tijdens een één-op-één-ontmoeting overleggen ze als professionals. En er worden gewoon handen geschud. Maar als de schijnwerpers aanstaan en Wilders een electorale kans ruikt, dan gaat hij door roeien en ruiten om zijn punt te maken. Gisteren tikten rechters hem op de vingers. Nadat hij hen als ’PVV-haters’ had weggezet, verlegde hij met het simpelste gemak zijn vizier richting ’premier Rutte en de rest van de multiculturele elite’. „De grootste leugenaar van Nederland”, zei hij over de minister-president in een zelfgemaakt reactiefilmpje na de uitspraak. „Het zal jullie niet lukken mij monddood te maken en de PVV klein te krijgen.” Vragen beantwoorden voor de camera’s deed hij niet. „Hij is als Jeckyll en Hyde”, beschrijft een ervaringsdeskundige collega de verstandhouding met Wilders. Niemand krijgt vat op hem en intussen blijft hij zijn kiezers raken. Het is een talent waar Den Haag tot de verkiezingen mee zal worstelen. Niemand durft te voorspellen hoe ver Wilders ermee komt op de verkiezingsdag van 15 maart. – BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!