‘Situatie verlamde Antonia (87) onacceptabel’

...

De 87-jarige Antonia uit Twello heeft het zwaar te verduren gehad.

De 87-jarige Antonia uit Twello heeft het zwaar te verduren gehad. © Ronny te Wechel

Antonia uit Twello is 87 jaar en half verlamd. Ze redt zich redelijk thuis, maar heeft wel een beetje hulp nodig. Zorgverlener Sensire wilde die hulp wel bieden, maar pas nadat ze een contract tekende waarvan ze de inhoud niet kende. Het leverde haar torenhoge rekeningen op.

Onmenselijk, het draait alleen om geld. Als ik een keer extra naar de wc moest, kostte me dat vijftig euro

Antonia (87)

De politiek schrikt van het onder druk zetten van de hoogbejaarde, verlamde Twellose. ‘Van de pot gerukt’ en ‘volstrekt onacceptabel’ zegt VVD-kamerlid Potters. Hij kondigt aan mondelinge vragen te stellen aan staatssecretaris Van Rijn. Anderen noemen de acties ‘schokkend’ (50Plus) en ‘ongehoord’ (CU).

Tweeënhalf jaar lang had Antonia het goed voor elkaar; ze had een vaste verzorger en was daar blij mee. Tot de zorgorganisatie er in juni in Twello mee stopte, vanwege een tekort aan cliënten in haar woonplaats. Antonia moest een andere zorgaanbieder vinden.

Traplift
Twee weken nadat ze bij Sensire was gekomen, ging haar traplift stuk. Op een vrijdag. ,,Daardoor was ik het hele weekend aan bed gekluisterd; maandag kon er pas een monteur komen.”

Vervelend, maar niet onoverkomelijk, vond de kwieke 87-jarige. ,,Maar die vrijdag, om iets voor vijf, stonden er opeens twee mensen in mijn slaapkamer. Onaangekondigd, terwijl ik altijd mijn mobiel bij me heb.”

Ik heb in drie maanden meer gehuild dan in de rest van mijn leven

Antonia (87)

Handtekening
Het waren wijkverpleegkundigen van Sensire. ,,Ze dwongen me een handtekening te zetten om in te stemmen met een eigen bijdrage voor mijn dagelijkse zorg. Mijn pgb was niet hoog genoeg, zeiden ze. Ik vroeg of ik het formulier mocht lezen, want dat doe ik altijd. Ik ben nog heel goed bij, maar zij deden alsof ik niet helemaal goed meer ben.”

Ze vervolgt: ,,Er was geen tijd meer om het te lezen, zeiden ze: het moest voor vijf uur geregeld zijn.” Antonia tekende: ,,Ze zeiden dat als ik dat niet zou doen, ik de volgende ochtend al geen hulp meer zou krijgen…”

...

Afgepoeierd
Schandalig, vindt ze het. ,,En onmenselijk, het draait alleen om geld. Als ik een keer extra naar de wc moest, kostte me dat vijftig euro.”

Een maand na het slaapkamerbezoek valt de eerste rekening op de mat. Ruim 1.800 euro. Ze belt met Sensire, maar wordt afgepoeierd. ,,Mijn verzorger kreeg daarna te horen dat ik ‘lastig’ was…”

Nog een rekening
Een maand later volgt nog een rekening, van 2.000 euro. Vorige week de derde. Tijdens het interview belt een juridisch medewerker van de gemeente. Ze zijn met de zaak bezig. Een week later krijgt Antonia het bericht dat ze toch niks voor haar kunnen betekenen.

Geschrokken van een aanmaning heeft de Twellose de nota’s inmiddels betaald. Al moest ze zelfs de overwaarde op haar huis aanspreken om de 6.000 euro op te kunnen hoesten. ,,Ik moest echt alle potjes leegtrekken”, verzucht ze. ,,Ik heb maar aow met een klein pensioentje, en ik moet ook nog leven…”

Sensire neemt het op voor de wijkverpleegkundigen. ,,Die hebben naar behoren gehandeld.” Inmiddels is Antonia weg bij Sensire. Ze zit nu bij Buurtzorg en krijgt daar alsnog zorg in natura. ,,Ik begin langzaam weer wat rustiger te worden, maar heb er slapeloze nachten van gehad. Ik heb in drie maanden meer gehuild dan in de rest van mijn leven.”

BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

%d bloggers liken dit: