Je hebt het vermoeden dat je buurman een terrorist is: wat doe je dan?

Je hebt het vermoeden dat je buurman een terrorist is: wat doe je dan?

Het klopte niet, dat wist ze al twee jaar. Maar bellen deed ze niet en nu vraagt de buurvrouw van de Rotterdamse terrorist zich af of ze iets verkeerd heeft gedaan. Want het wás dus een terrorist en die was iets aan het plannen ook. Lees er MEER over onder de foto!
Buurman
Buurvrouw van de terrorist wilde de politie bellen. De buurvrouw van de terrorist slaapt slecht. Had ze moeten bellen? Van de avond waarop het gebeurde, zijn alleen twee magere hangsloten over, snel vastgeschroefd op de voordeur van zijn tweekamerflat. De bivakmutsen, de cameralampen, de automatische wapens, het zwoef-zwoef van de helikopter – alles is alweer opgelost in nieuwe, belangrijke gebeurtenissen.  De buurvrouw van de terrorist loopt elke dag langs die verzegelde deur op de galerij. Ze woont hier 24 jaar. Het klopte niet, dat wist ze al twee jaar. Er liepen mannen in en uit. De aardige weduwe van beneden zag hem die dag nog bezig met een zwarte koffer, daar praat je dan over. Hij maakte geen oogcontact – iedereen op de galerij maakt oogcontact, ook al hebben ze hun ramen geblindeerd met vitrage en gordijnen. Het blijven toch je buren. Je ziet spoken mam, zei haar dochter: het is gewoon een dealer. Maar hij bewoog zich niet als een dealer, er was iets raars met hem. En dan ga je iemand bellen, toch? De politie. Een dag later schreef de wijkagent op Instagram: ‘Als u iets ziet of hoort of weet waar u vraagtekens bij hebt, meldt het dan‘. Het beste wapen tegen terreur – de burgemeester zegt het vaak genoeg – is de alerte burger. Maar bellen deed ze niet en nu vraagt de buurvrouw van de terrorist zich af of ze iets verkeerd heeft gedaan. Want het wás dus een terrorist en die was iets aan het plannen ook. In Den Haag grillen ze minister Van der Steur omdat hij stuntelt met terroristen. Dat is een schouwspel. Dat gaat enkel over de minister en over zijn houdbaarheid: de politieke weerslag van het leven, morgen alweer verpakt in krantenpapier. Die minister redt het wel: als dit mislukt kan hij vast ergens burgemeester worden. Zijn stuntelende collega Weekers die het veld moest ruimen, is ineens benoemd tot bewindvoerder van de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling. In Londen. Ook een mooie baan. Voor het echte leven moet je in het Wilde Westen zijn in Rotterdam, in de opvallend korte Burgemeester Meineszstraat, driehoog. Op de azuurblauwe galerij. De flats wenden zich af van het straatrumoer; het is er zo stil dat het dichtslaan van een deur klinkt als een bomaanslag. Zijn naam was Anis B., dat hoorden ze later pas. De vorige bewoner had gezegd: mijn neef komt hier wonen. En toen kwam hij daar wonen. 32 jaar. Franse Algerijn. Met zijn vriend Reda Kriket in Syrië geweest en teruggekomen, ze pendelden tussen Parijs, Brussel en Rotterdam. In de flat van Anis lag 45 kilo aan kogels, kaliber 7.62, het kalasjnikovkaliber. In de flat van Reda in Argenteuil lagen valse paspoorten, acetonperoxide, vijf kalasjnikovs. Reda en Anis waren bekend van inbraken en overvallen maar ontsnapten steeds. Een beetje suf dus dat ze Anis vonden via Reda’s simkaart. Dit weet de buurvrouw alleen maar van het nieuws. Op Eerste Paasdag bonkten twee bivakmutsen op haar deur: weg, nu. Anis is elders van een straat geplukt. De kleinzoon van de aardige weduwe beneden bleef een week bij zijn oma slapen, totdat de ergste angst was weggesleten. De tv-serie Homeland, seizoen twee, aflevering vier, voorspelt een aanslag in een department store in Amsterdam. De tv-imam Yassin Elforkani voorspelt een aanslag in Amsterdam binnen anderhalf jaar. Allebei fictie die flirt met de werkelijkheid. Mohammed B. stapte die ochtend op de tram in het Wilde Westen van Amsterdam, ze wisten van zijn stille duplexwoning, en dat er iets raars met hem was, maar niemand herkende in hem een moordenaar. De aardige weduwe van beneden.  Zes jaar terug, op Kerstavond, vielen speciale eenheden drie belwinkels binnen in Rotterdam en plukten twaalf Somaliërs van straat. In een stoer persbericht stond dat ze vermoedelijk op korte termijn een aanslag wilden plegen. Dat was niet waar. Alert, assertief en proactief moet de minister zijn en dat is hij niet, sneren ze in de Tweede Kamer. Iedereen moet nu alert, assertief en proactief zijn. Maar ja, zegt de buurvrouw van de terrorist: had jij de politie gebeld dan? Ik vertel haar van de man die een zwarte rugzak stouwde in het bagagerek van de Thalys en wegliep – en ik ging niet naar de conducteur om dat te melden. ‘Zie je wel’, zegt de buurvrouw. Die man kwam terug, het was een aardige Engelsman. Het is heel moeilijk, zegt de buurvrouw van de terrorist, om waakzaam te zijn. Straks bel je de politie en heb je het helemaal verkeerd. Dan komen ze voor niets, met hun bivakmutsen. En dan heb jij het gedaan. – Artikel van de Volkskrant.

 

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!