Denken we wel om…..

Wie iets zegt over de toon van het debat zou de inhoud ervan negeren. Zo verdedigde ook De Telegraaf zich na de ‘asielplaag’-kop. O gaan we het weer over de toon hebben? Je kunt erop wachten, zeker als het over een gevoelig onderwerp – lees: immigratie, islam – gaat, vroeg of laat begint iemand over de toon. En dan kun je weer wachten op het antwoord: zeur niet over de toon. Ook bij Annabel Nanninga moet je niet met ‘een kwestie van fatsoen’ aankomen. ‘Heeft geen boodschap aan gekwetsten’, schrijft The Post Online-columnist in haar bio op Twitter. En boven aan haar profiel prijkte lange tijd een plaatje van komiek Toon Hermans met de ironische boodschap: ‘Denken we wel om de Toon mensen?’ ‘Enerzijds vind ik dat de toon er niet toe zou moeten doen’, zegt Nanninga. ‘Anderzijds zie je dat het alleen maar over de toon gaat als je die niet een beetje matigt. Als De Telegraaf-koppenmaker zou je dan bijna denken: ik kan het beter aanpassen als het anders zijn doel voorbij schiet.’ Toch vindt ze ‘gezeik over de toon’ vermoeiend en een vervelend ‘fatsoensargument’: ‘We moeten praten zoals we gebekt zijn.’
Zelf zag ze geen kwaad in het woord ‘asielplaag’. ‘De kop gaat specifiek over een criminele groep. De ‘kansloze asielplaag’ die hier wordt benoemd, betreft niet een Syrisch gezin dat net onder het puin van Aleppo vandaan gekropen is.’
Ja, Nanninga is van de hoge toon. Niet omdat ze mensen op de kast wil jagen, zegt ze zelf, of om medestanders in het debat te pleasen. ‘Ik spaar niemand. Ik heb kritiek op Wilders en op moslims. Hoe ik schrijf, is hoe ik denk. Ik hou van harde grappen. Het is geen effectbejag.’ Het door haar gebezigde woord ‘dobberneger’, daar staat ze dus nog steeds achter. ‘Het is een prima woord voor een column en niet bedoeld om de mensen om wie het gaat uit te lachen. De context was juist dat het een groot probleem is dat die sloebers in de Middellandse Zee verdrinken.’
Nanninga vindt niet dat de toon het debat in de weg zit. ‘Het probleem is de schijnbare objectiviteit waar we aan vasthouden in Nederland. Iedereen weet dat De Telegraaf een kleur heeft, en dat de Volkskrant weer een andere kleur heeft. In Amerika zijn de media eerlijker over partijdigheid. Daar ontwikkelt elk medium een natuurlijke eigen toon. Hier doen we verkrampt: het nieuws moet droog worden gebracht.’ De Telegraaf trekt zich daar minder van aan, redeneert Nanninga. Die krant houdt van smeuïg, vet taalgebruik. ‘Asielplaag past daarbij.’
Nanninga weet dat een hoge toon die kampvorming versterkt, en vooral effectief is als je preekt voor eigen parochie. Een hypocriet mechanisme, noemt ze het. ‘Youp van ’t Hek en Maarten van Rossem hebben later ook gezegd dat ‘dobberneger’ een leuk woord is, in een column en op tv. Die mogen dat dan weer wel zeggen, want die zijn van een correcte signatuur.’ Het is voor haar geen reden haar toon te matigen, ook al weet ze dat ze daarmee haar publiek beperkt. ‘Ik schrijf ook niet per se om mensen te overtuigen.’ – BRON

One comment on “Denken we wel om…..
  1. Pingback: DIT wil links!! 'Minderjarige' gelukszoekers uit Eritrea stichten brand in GRATIS eigen huis in Nijverdal - Liefde voor Holland

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

Close
%d bloggers liken dit: