Vluchtelingen nieuws!

Omdat er zoveel is om te vertellen, te posten en te delen gooien wij nu maar een bericht op onze website met gelukzoekers nieuws. In dit bericht plaatsen wij diverse berichten. Lees en huiver. Stelletje ondankbare mensen. Nou wij zwaaien ze uit en aub kom nooit meer terug! Voor de in hongerstaking verkerende mannen, houdt vol! Houdt aub vol!

Iraanse asielzoeker vertrekt na maanden van verveling

Olga Noruizi

Olga Noruizi verscheurt haar asielaanvraag. Na een verblijf van zeven maanden in drie noodopvanglocaties neemt de 20-jarige Iraanse afscheid van Nederland.

“Ze willen me blijkbaar niet hebben”, zegt ze op Schiphol voordat ze op het vliegtuig stapt om terug te gaan naar haar vaderland. Ze is teleurgesteld in de Nederlandse autoriteiten en moegestreden door de langdurige asielprocedure.

Er werd gescholden en gevochten en het eten was slecht en eentonig.

Olga Noruizi

“De opvangcentra voelden als een gevangenis die niet op slot kan. Vier maanden lang moest ik op een veldbed slapen zonder matras. Er werd gescholden en gevochten en het eten was slecht en eentonig”, aldus Olga in het radioprogramma Nieuws en Co.

Maar het ergste was de verveling. “Ik had niets te doen.” Toen bleek dat het nog een jaar zou duren voordat ze horen te kreeg waar ze aan toe was, besloot Olga niet langer te blijven.

Olga, die wees is, vluchtte vorig jaar via Turkije, Griekenland en de Balkan naar West-Europa. Haar doel was Nederland omdat ze daar als protestantse op haar plaats dacht te zijn. Maar dat pakte anders uit, ze voelde zich niet welkom.

‘Ik hou van de Nederlanders, maar niet van hun regering’

De Iraanse is niet de enige vluchteling die niet afwacht. Sinds staatssecretaris Dijkhoff oktober vorig jaar liet weten dat de procedure nog langer ging duren, ziet Vluchtelingenwerk Nederland steeds meer vluchtelingen voortijdig vertrekken.

“Cijfers hebben we niet, maar op onze spreekuren in de azc’s loopt het storm met mensen die de wanhoop nabij zijn”, zegt adjunct-directeur Jasper Kuipers. “In veel gevallen zijn dat Syrische mannen die hun vrouw en kinderen hier naartoe willen halen. Dat betekent soms wel meer dan twee jaar wachten en dat kan niet iedereen opbrengen, omdat ze hun gezin maar een paar maanden ergens hebben ondergebracht.”

Ze verschijnen aan de balie met foto’s van familieleden en vragen wanneer ze een aanvraag voor gezinshereniging mogen doen.

Jasper Kuipers van Vluchtelingenwerk

Vluchtelingenwerk komt pijnlijke gevallen tegen, zegt Kuipers. “Ze verschijnen aan de balie met foto’s van familieleden en vragen wanneer ze een aanvraag voor gezinshereniging mogen doen en hoe lang het dan nog duurt. Het is schrijnend dat ze geen andere keuze hebben dan naar hun land terug te keren.”

De laatste handeling die Olga voor haar vertrek moet verrichten, is het ondertekenen van een verklaring waarmee ze instemt met het beëindigen van haar asielprocedure en dat haar tijdelijke verblijfsvergunning wordt ingetrokken.

Ze heeft geen reden om zich te verheugen op haar terugkeer in Iran. Omdat ze illegaal het land is uitgegaan, zal ze volgens haar advocaat meteen worden gearresteerd. Maar uiteindelijk verwacht Olga het in Iran wel weer te redden.

DAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAG OLGA!

Vluchtelingen protesteren bij noodopvang in Alphen aan den Rijn

‘We willen een huis’, stond op een spanddoek geschreven. Het protest begon met een spandoek, maar die moest van het COA worden weggehaald. Daarvoor in de plaats werden briefjes aan het hek opgehangen.
12804606_1312220612127751_2620004902170296062_n
Ongeveer 20 vluchtelingen deden mee aan het protest. Één van de mannen zat ondanks de kou zonder t-shirt in de buitenlucht.

Noodopvang sluit volgende maand

De vluchtelingen in de noodopvang in Alphen aan den Rijn vertrekken uiterlijk 19 april uit de gevangenis aan de Eikenlaan. De vluchtelingen worden dan op andere lokaties in het land opgevangen. In de Alphense noodopvang is nu nog plaats voor maximaal 1140 vluchtelingen.

Het COA was niet bereikbaar voor commentaar.

Grote verschillen kosten noodopvang in de regio

Noodopvang Apeldoorn. Foto Maarten SpranghNoodopvang Apeldoorn.

Er bestaan grote verschillen in de kosten die gemeenten hebben gemaakt en berekenen voor de noodopvang van vluchtelingen. Dat geldt ook voor de vergoedingen van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) die er tegenover stonden, zo blijkt uit onderzoek van de Stentor op basis van gegevens van alle gemeenten in dit deel van het land die noodopvang verzorgden.

Gekeken is vooral naar de zogenaamde crisisopvang (72 uur of soms iets meer) die in het begin van de vluchtelingencrisis nodig was. Voorst (247 euro per persoon per dag) heeft van de elf onderzochte gemeenten de hoogste kosten gemaakt. Olst-Wijhe is de goedkoopste met 63 euro per persoon per dag.

Verlies
Van de elf gemeenten die meewerkten aan het onderzoek hielden er vijf geld over aan de noodopvang. De andere zes schreven rode cijfers en enkele moesten zelfs zwaar bij passen. Voorst komt er het slechtste af met een verlies van bijna 104.000 euro. Zutphen moet bijna 33.000 euro bijleggen. Rijssen-Holten zit op een verlies van 20.571 euro; Epe op 15.000 euro; Hardenberg op 11.500 euro en Ommen op 10.520 euro.

Olst-Wijhe zit duidelijk aan de goede kant van de streep en houdt 58.000 euro over. Olst-Wijhe heeft het geld dat over bleef, gereserveerd voor lopende projecten rondom de vluchtelingenproblematiek. Kampen zit ruim 18.000 euro in de plus; Dalfsen 5.100 euro. De verschillen zijn vooral te wijten aan het feit dat gemeenten creatief hebben onderhandeld en ingekocht en ook niet allemaal dezelfde kosten rekenen.

Ambtenaren
Olst-Wijhe heeft interne personeelsuren niet meegerekend met als argument dat die toch al worden betaald. Hardenberg rekent ze ook niet mee maar eindigt desondanks in het rood. Dalfsen, Ommen en Kampen brachten ook geen uren van ambtenaren in rekening.

Burgemeester en wethouders van Hardenberg en Ommen kozen er in overleg bewust voor de kosten voor de inzet van ambtenaren niet door te berekenen. „De inzet van personeel wordt beschouwd als een ‘herprioritering’ van werkzaamheden.”

Zutphen rekent die kosten wel (62.500 euro) en schrijft ook rode cijfers. Dat geldt ook voor Voorst. Die rekende de kosten voor ambtelijke uren (654,5 in totaal) op 51.762 euro. Nunspeet schat de kosten van de ambtelijke uren op 15.000 euro. Het bedrag per uur verschilt nogal. Voorst vraagt voor een ambtelijk uur 79 euro; Zutphen 50 euro.

Kosten voor catering lopen ook flink uiteen. Olst-Wijhe wist die laag te houden: ongeveer 22 euro per vluchteling per dag. Voorst kwam uit op 32 euro; Dalfsen op 27,41 euro.

Beveiliging
De kosten van beveiliging per periode van 72 uur laten ook grote verschillen zien. Dalfsen rekende 11.000 euro af, Kampen 10.000, Voorst 9.600 euro, Zutphen 6.300 euro. En Epe bijna 2.900 euro. Hardenberg tikte voor acht dagen 1.770 euro af.

Verschil is er gek genoeg ook in de vergoeding per nacht. De meeste gemeenten kregen 100 euro per nacht, maar Rijssen-Holten rekent in een officiële raadsbrief van 4 februari nog met 40 euro per aangeboden bed per nacht.

De bijdrage van het COA was aanvankelijk ook 40 euro maar is in december verhoogd naar 100 euro per vluchteling per dag, nadat gemeenten massaal aangaven dat ze er niet mee uitkwamen. Rijssen-Holten kreeg die verhoging volgens woordvoerder Susanne Plomp echter niet omdat de gemeente een opvang voor 150 vluchtelingen had ingericht en daarvoor ook vergoeding kreeg, terwijl er uiteindelijk maar 46 kwamen. Als de gemeente op zijn strepen was gaan staan en die 100 euro wel had opgeëist was het verlies op de crisisopvang van 20.571 euro omgedraaid in een voordelig saldo van ruim 15.000 euro!

Elke gemeente rekent op geheel eigen wijze

Olst-Wijhe: 63 euro p.p.p.d.
Olst-Wijhe had twee keer een noodopvang. De eerste keer (72 uur) voor 110 vluchtelingen en de tweede keer (72 uur plus vier dagen verlenging) voor 164 vluchtelingen. De totale kosten die de gemeente moest maken, bedroegen 92.800 euro. Daar stond een vergoeding van 150.800 euro tegenover. Dat betekent een positief verschil van 58.000 euro. De gemeente heeft dat gereserveerd voor lopende projecten rondom de vluchtelingenproblematiek. Olst-Wijhe rekende huisvesting, beveiliging en gederfde huurinkomsten, omdat de sporthal om niet ter beschikking is gesteld. Bovendien kregen de vaste huurders 2.000 euro schadevergoeding omdat ze geen mogelijkheid hadden te sporten in de hal. Olst-Wijhe was in vergelijking met andere gemeenten opvallend goedkoop uit met de catering. Dat was in totaal 32.500 euro voor 274 vluchtelingen, waarvan er 164 zeven dagen zaten. Per persoon per dag werd er ongeveer 22 euro catering uitgegeven. Dalfsen zat op 27,41 euro.

Dalfsen: 90 euro p.p.p.d.
Dalfsen had een 72-uurs noodopvang voor 152 vluchtelingen. Daar hield de gemeente iets meer dan 5.100 euro aan over. De gemeente kreeg van het COA 45.600 euro. De kosten bedroegen 41.191 euro: waaronder 11.000 voor de beveiliging, 12.500 voor de catering en 2.500 euro voor de inrichting.

Nunspeet: 89,32 euro p.p.p.d
Nunspeet kreeg 27.300 euro voor de opvang van 39 alleenstaande minderjarige asielzoekers op de Paasheuvel in Vierhouten. Die opvang duurde zeven dagen. Catering en beveiliging zijn daar op verzoek van de gemeente verzorgd door de Paasheuvelgroep. De kosten voor de gemeente waren bijna 9.400 euro. De ambtelijke kosten zijn niet precies uitgerekend, maar bedragen ongeveer 15.000 euro.

Voorst: 247 euro p.p.p.d.
De gemeente Voorst moest flink bijpassen na vijf keer een 72-uursopvang te hebben geregeld. De totale kosten daarvan bedroegen 174.097 euro. De vergoeding van het COA was 70.500 euro.

Rijssen-Holten: 74 euro p.p.p.d.
Rijssen-Holten gaf 44.571 euro uit aan de noodopvang (locatie, catering, beveiliging en overige kosten). De kosten van gemeentelijk personeel werden niet meegerekend. De gemeente realiseerde ruimte voor 150 vluchtelingen, maar er kwamen er uiteindelijk 46. Toch betaalde COA voor 150 personen, een bedrag van 24.000 euro. Dan zou je een voordeeltje verwachten, maar niets is minder waar. De gemeente noteert een verlies van 20.571 euro.

Epe: 112 euro p.p.p.d.
Epe legde 15.000 euro bij op de opvang van 138 vluchtelingen. De noodopvang kostte 106.000 euro. COA vergoedde 91.000 euro. Epe rekende voor de inzet van ambtenaren 20.000 euro. De beveiliging kostte 27.800 euro. De cateringkosten waren laag: 10.960 euro

Zutphen: 109 euro p.p.p.d.
Zutphen investeerde 196.410 euro in de noodopvang van in totaal 215 vluchtelingen. Een groep van 86 personen werd drie dagen opgevangen; een groep van 129 personen twaalf dagen. De vergoeding was 163.800 euro. Per saldo resteert dus een verlies van 32.610 euro.

Hardenberg:89 euro p.p.p.d.
Hardenberg investeerde 180.000 euro in de opvang van 255 vluchtelingen in de Evenementenhal. Deze vluchtelingen verbleven daar acht dagen. Het inrichten, de catering, de linnenpakketten, huur matrassen en hygiëne artikelen werden geregeld voor bijna 139.000 euro. Daarnaast was 39.500 euro nodig voor tolken, medische diensten, communicatie en diverse faciliteiten. Burgemeester en wethouders hebben er bewust voor gekozen de kosten voor de inzet van ambtenaren niet door te berekenen. De inzet van personeel wordt beschouwd als een ‘herprioritering’ van werkzaamheden. Tegenover de 180.000 euro aan uitgaven stond een vergoeding van 168.500 euro. Per saldo resteert dus een negatief verschil van 11.500 euro.

Ommen: 120 euro p.p.p.d.
Ommen had gedurende vijf dagen een noodopvang voor 50 vluchtelingen. Dat kostte 30.000 euro. De vergoeding was 19.480 euro: een negatief verschil van 10.520 euro. Vrijwel het gehele bedrag aan kosten ging op aan inrichting van de hal, catering en beveiliging. Verder werd er 3.750 euro uitgegeven voor medische diensten en communicatie. De kosten van ambtenaren werden niet meegerekend met dezelfde argumentatie als in Hardenberg: herprioritering van werkzaamheden.

Kampen: 80 euro p.p.p.d.
Kampen ving in twee perioden in totaal 264 vluchtelingen op. Per saldo hield de gemeente daar bijna 18.500 euro aan over. Kampen bracht de kosten van ambtenaren en derving van zaalhuur niet in rekening.

Deventer
Deventer had een noodopvang voor maximaal 250 vluchtelingen. COA beheerde die locatie zelf en sloot ook zelf contracten af met derden. De gemeente maakte alleen kosten voor de informatie richting omwonenden. De kosten daarvan waren 7.000 euro en werden vergoed door COA.

Apeldoorn
Apeldoorn heeft geen crisisnoodopvang gehad, maar wel een ‘normale’ noodopvang. Deze wordt volledig geëxploiteerd door het COA. Alle kosten zijn dus ook voor rekening van het COA. De gemeente krijgt wel een vergoeding voor elk bezette opvangplek. Dat is 18,15 euro per maand. Verder krijgt de gemeente de kosten vergoed die zij heeft moeten betalen voor het aansluiten van de riolering.

Zwolle
Zwolle herbergde wekenlang een grote noodopvang (400 vluchtelingen) in de IJsselhallen. De gemeente ontving 36.500 euro voor de moeite. COA deed hier zelf zaken met beveiligingsbedrijf, cateraar en inrichter.

Vluchtelingen Kamp Zeist demonstreren

De asielzoekers die ook in Amersfoort verbleven protesteerden dinsdag buiten de hekken van Kamp Zeist. Zij vinden dat zij wel heel lang geduld moeten hebben in hun asielprocedures.

Zo’n vijfenveertig vluchtelingen die vorig jaar werden opgevangen in de Anne Annemaschool in Amersfoort protesteerden dinsdagochtend in Kamp Zeist tegen het uitblijven van hun asielprocedure. In eerste instantie leken de vluchtelingen in hongerstaking te gaan. Maar de groep is dinsdagavond toch gaan eten. Sommige vluchtelingen wilden een hongerstaking, anderen zagen meer in een demonstratie. Uiteindelijk heeft de groep gezamenlijk besloten dat het bij een demonstratie blijft.

Er gebeurt evenwel helemaal niets. Ze laten ons maar wachten

Demonstrerende vluchteling

De vluchtelingen zijn het zat om steeds te moeten verkassen, zonder dat er zicht is op de start van hun asielprocedure. De registratie bij de IND en de bijbehorende interviews voor het aanvragen van een verblijfsvergunning, zou zes maanden na binnenkomst in Nederland moeten aanvangen. De betrokken vluchtelingen vallen daarmee in een oude regeling, want inmiddels is die termijn op vijftien maanden gesteld.

Wachten
,,Er gebeurt evenwel helemaal niets. Ze laten ons maar wachten. Die zes maanden lopen af en niemand van ons heeft nog een oproep gehad voor registratie”, zegt een jonge Libanees.

Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) wist dinsdag nog niks van een demonstratie, maar wijst er wel op dat noodopvang nog steeds nodig is om alle asielzoekers een dak boven het hoofd te bieden. ,,Daarnaast duurt het op dit moment langer voordat bewoners kunnen starten met hun asielprocedure. Dit kan tot onvrede leiden,” reageert een woordvoerder. ,,Wij blijven met bewoners in gesprek en zullen extra voorlichtingen van de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst, red.) regelen.”

Privacy
Buiten de hekken van Kamp Zeist heeft de groep, die verder bestaat uit onder meer Syriers, Palestijnen en Irakezen,  zich verzameld om aandacht te vragen voor hun problemen. ,,Vrijdag worden we verplaatst. We blijven weliswaar in Kamp Zeist maar moeten onze kamers waar redelijk wat privacy is, verruilen voor een grote hal waar met schotten en gordijntjes hokken zijn gemaakt voor acht personen. Zonder plafond. Geen idee hoe lang we daar moeten blijven”, aldus de Libanees die uit vrees voor de IND niet met zijn naam in de krant wil. ,,Dan liever terug naar de Annemaschool.”

De hal is het meest sobere onderkomen in Kamp Zeist. Vluchtelingen hebben enkel de beschikking over een stapelbed met deken en een kast voor persoonlijke spullen. Per acht personen is er sanitair. De groep uit de Annemaschool zat de afgelopen maanden in het voormalige Officiershotel in kamers tot drie personen.

Goede burgers
,,Wij zijn allemaal goede burgers. We zorgen niet voor overlast, proberen de taal te leren en laten zien dat we welwillend zijn. Waarom wordt dat niet gedaan wat ons is beloofd: binnen zes maanden de procedure in”, zegt een Syrische man op felle toon.

Een landgenoot valt hem bij. Hij zegt niemand tot last te willen zijn en maar hoopt op één ding: hereniging met zijn vrouw en zoontje van 9 die vastzitten in kamp Idomeni aan de Grieks-Marcedonische grens. ,,Ik wil hier een nieuw bestaan opbouwen, maar dat wordt gewoon tegengehouden.”

Recht
Vrijwilligster Wies van Bemmel slaat verderop een arm om een Syrische vrouw. ,,Ze hebben het recht om te protesteren. Als vrijwilligers kunnen wij niet meer doen dat zorgen voor afleiding, kleding regelen waar nodig en het bieden van een luisterend oor.” De kleine Syrische met een gezicht vol sproeten zegt niet op te zien tegen het niet eten. ,,Wat maakt het uit of je man of vrouw bent? Bovendien, we hebben al zoveel ellende doorstaan op onze vlucht hierheen. Dit kunnen we makkelijk aan.”

Sympathisanten van de ‘Amersfoortse’ vluchtelingen uit de Annemaschool steekt de groep via Facebook een hart onder de riem.  We begrijpen jullie wanhoop, maar hou nog even vol op Kamp Zeist, is de teneur van de reacties. De voorgestelde hongerstaking werd niet echt toegejuicht. De IND laat zich toch niet beïnvloeden en spaar je eigen lichaam’, aldus een van de reacties. Simone Kennedy, raadslid van de ChristenUnie, is zeer betrokken bij de groep ‘Amersfoortse’ vluchtelingen in Kamp Zeist. ,,Er was in eerste instantie nogal wat verwarring in de groep. De een wilde een hongerstaking, maar anderen hadden graag dat het bij een demonstratie bleef. Na een overleg hebben ze samen besloten dat ze niet in hongerstaking gaan, maar demonstreren. Ze hebben vanavond dan ook gewoon gegeten.”

Gebrek aan dagbesteding
Het gebrek aan dagbesteding in de noodopvang is een punt van zorg, zei burgemeester Rob Metz van Soest onlangs in de gemeenteraad.

,,In de noodopvang is de situatie niet altijd even goed,” zegt hij. ,,De kwaliteit van het eten, de lengte van de procedures, steeds maar niks horen en de martelende onzekerheid zorgen ervoor dat elke dag er eigenlijk een te veel is. Soest en Zeist zoeken naar grenzen van wat wel en niet kan qua dagbesteding.”

Bronnen:

omroepwest.nl

ad.nl

destentor.nl

telegraaf.nl

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!