Wessel stopt zijn kankerbehandeling: Ik kan het niet meer betalen

...

Het water staat Wessel van den Anker aan de lippen. Hij en zijn vrouw zijn allebei ernstig ziek, het eigen risico wordt hoger en veel zorgkosten worden niet vergoed. Hij kan naar eigen zeggen niet anders dan zorgmijder worden. “Ik weet dat ik risico’s ga lopen.”

De vrouw van Van den Anker heeft voor de tweede keer borstkanker. Daarnaast heeft ze de hersenafwijking Moyamoya, waardoor ze hersenbloedingen krijgt. Ze heeft vaak controles, slikt veel medicijnen en woont in een verpleeghuis. Ook Van den Anker zelf is ernstig ziek: hij heeft hartfalen en prostaatkanker. “De kosten zijn zo hoog dat ik al in maart aan het uiterste van het eigen risico zat.”

‘Het is gewoon te duur’
Van den Anker nam daarom een moeilijk besluit. Hij stopt per 1 januari met zijn medicijnen en de controles bij zijn artsen. Vanaf die datum wordt het eigen risico hoger: van 375 euro per jaar nu, naar 385 euro per jaar. “Dat is gewoon veel. Veel te veel. Stoppen met mijn behandeling scheelt mij geld, alleen al zo’n 40 euro per maand aan eigen risico. En ik ga terug naar het basispakket. Ook dat scheelt een hoop geld. Ik heb nu geen buffers meer om extra rekeningen op te vangen.”

“Stoppen met mijn behandeling scheelt mij geld”

Zijn vrouw blijft wel zorg krijgen en houdt haar verzekeringen. “Zij kan zelf niet beslissen en ik wil dat niet voor haar doen. Dus dat zal waarschijnlijk wel door blijven lopen. Maar door de beslissing die ik voor mezelf neem, bespaar ik geld.”

‘Ik wil alles proberen’
Van den Anker ziet geen andere keuze meer. “Ik kan het gewoon op een gegeven moment volgend jaar niet meer betalen. De rekeningen komen te snel, te onregelmatig. Ik raak het overzicht kwijt. Ik wil echt wel alles proberen, ben al mijn abonnementen die ik kan afzeggen, aan het afzeggen. Maar dan komt er toch weer een onverwachte rekening binnen en dan denk ik: o jee, en nu?”

“Wat de hartmedicijnen betreft zal ik vaker duizelig en misselijk zijn”

Als hij stopt met zijn medicijnen, zal Van den Anker meer problemen krijgen met zijn gezondheid. Dat beseft hij heel goed. “Wat de hartmedicijnen betreft zal ik vaker duizelig en misselijk zijn. Ik moet dan vaker goed uitkijken, beter naar mijn lichaam luisteren: nu moet ik zitten, nu moet ik geen auto rijden. En ik zal vaker pijn op de borst hebben. En doordat ik stop met de medicijnen die ik voor de prostaatkanker krijg, zal urineren moeilijker gaan.”

‘Ik kan geen kant op’
Ondanks dat vooruitzicht, is Van den Anker vastberaden. “Ik vergroot het probleem, dat weet ik. Maar ik zeg ook: jullie dwingen mij in deze positie. Ik kan geen kant op. Ik weet niet hoe lang ik dat kan volhouden. Ik moet het ook nog bespreken met mijn arts, die zal vragen of ik weet waar ik mee bezig ben. Maar dat weet ik. Ik weet dat ik risico’s ga lopen. Maar ik vind dat ik niet anders kan.”

...

Hij rekent uit: “De zorgverzekering is 355 euro voor twee personen. Het eigen risico 62 euro extra per maand. Dan betaal ik 310 euro voor het verpleeghuis, met nog extra kosten voor bijvoorbeeld de tv op de kamer van mijn vrouw. Zolang ik dat kan, doe ik zelf de was, want dat zou me 60 euro kosten. Mijn vrouw en ik werden in 2006 bijna tegelijk ziek. We werden allebei afgekeurd, waardoor we er 1500 euro per maand op achteruit gingen. En sinds de gemeente verantwoordelijk is voor de zorg, krijgen we geen tegemoetkoming meer. Ook dat scheelt zo’n 600 euro.”

Van den Anker doet zijn verhaal nu met een belangrijke reden. “Er zijn al heel veel mensen die zorg mijden, maar dat wordt niet geregistreerd. Ik wil het probleem zichtbaar maken.”

BRON

Rood, wit en blauw zijn de kleuren waarvan ik hou!

%d bloggers liken dit: